Aktualności

Montaż głównych żeber do drewnianych paneli ściennych również wymaga pewnej wiedzy. Choć proces nie jest bardzo skomplikowany, każdy etap wymaga precyzyjnego pozycjonowania. Najpierw należy sprawdzić ścianę, na której zostaną zamontowane drewniane wsporniki, aby upewnić się, że jest wypoziomowana i że na ścianie nie znajdują się żadne przeszkody. Znajdź poziomą linię odniesienia do montażu wsporników drewnianych i zaznacz ją. Ma to na celu ułatwienie montażu stępek. Następnie musimy ułożyć i naprawić stępki. Kile są zwykle wykonane z lekkiej stali o grubości 50 # lub można również użyć kwadratowego drewna o wymiarach 2,5 * 3 cm. Pionowa odległość stępek od podłoża powinna wynosić 60 cm, wówczas należy zastosować gwoździe stalowe lub wkręty rozporowe. Stępki powinny być wykonane z materiałów antykorozyjnych (najlepiej specjalnie poddanych obróbce), a stępki wokół drzwi i okien powinny być ułożone w celu zwiększenia stabilności. Zaczynając od pierwszej warstwy na dole, użyj gwoździ wbijanych, aby przymocować zewnętrzne drewniane deski wiszące do stępki. W przypadku stosowania wkrętów samogwintujących należy wstępnie wywiercić otwory wiertłem krętym. Główki gwoździ powinny zagłębiać się w drewno na głębokość 0,5-1 milimetra. Dolne położenie należy zabezpieczyć przed korozją. Następnie nałóż kit, aby go wygładzić. Odległość otworów po gwoździach od powierzchni deski powinna wynosić nie mniej niż 1,2 cm, zwykle 1,5 cm i 2 cm na obu końcach. Powtórz ten proces, aby przymocować drugą i trzecią drewnianą deskę do zawieszania i tak dalej. Jeżeli szerokość ściany przekracza długość drewnianych desek podwieszanych, styk na tej samej linii poziomej powinien znajdować się na stępce i nie powinien być łączony w sposób niepodparty. Połączenie drewnianych desek do zawieszania ścian zewnętrznych powinno mieć szczelinę od 3 do 5 milimetrów. Następnie szczelinę należy wypełnić klejem. Wewnętrzne i zewnętrzne narożniki drewnianych desek wiszących powinny naturalnie zejść się ze sobą, pozostawiając odpowiednią szczelinę. Górną drewnianą deskę do zawieszania należy zakleić masą uszczelniającą na połączeniu z górnym okapem, aby uzyskać efekt wodoodporności. Podczas montażu drewnianych desek do zawieszania przy drzwiach i oknach należy je przyciąć tak, aby pasowały do ​​kształtu drzwi i okien w celu montażu, aby uniknąć szwów (które mogą powodować wyciek wody). Połączenie w sąsiadujących narożach ścian należy uszczelnić. Na zewnątrz drewnianych desek wiszących oczyść je z kurzu i plam, a następnie nałóż warstwę farby akrylowej.

Dźwiękoszczelne pomieszczenie integruje nowoczesny przemysł wytwórczy, inżynierię budowlaną, technologię akustyczną i estetykę. Jest to sprzęt ochrony środowiska, mający na celu poprawę i kontrolę coraz poważniejszego zanieczyszczenia hałasem. Jest powszechnie stosowany w miejscach o cichych wymaganiach. Jakich produktów dźwiękoszczelnych potrzebujesz? To zależy od osoby. Produkty dźwiękoszczelne występują w wielu typach, ale ogólnie można je podzielić na następujące kategorie: 1. Przemysłowy sprzęt wygłuszający i redukujący hałas: taki jak różne dźwiękoszczelne pomieszczenia, dźwiękoszczelne komory, dźwiękoszczelne osłony itp. Celem tych urządzeń jest np. redukcja hałasu w wieżach chłodniczych, dużych pompach wodnych, kotłach i agregatach prądotwórczych. Są one projektowane i rozwijane głównie w celu poprawy poziomu hałasu w środowisku. 2. Medyczny typ dźwiękoszczelny: odnosi się głównie do różnych projektów dźwiękoszczelnych i redukujących hałas w medycynie do pracy lub przeprowadzania testów, badań itp. w specjalnych cichych środowiskach, takich jak sale audiometryczne, sale przemówień, pomieszczenia kontrolne itp. (Szczegóły wykraczają poza zakres tego tekstu). 3. Typ akustyczny architektury cywilnej: obejmuje głównie różne teatry, kina, sale konferencyjne, obiekty sportowe, studia nagraniowe i sale studyjne. 4. Popularny typ: różne sale taneczne, dźwiękoszczelne okna, dźwiękoszczelne drzwi, ścianki działowe itp., które są powszechnymi produktami dźwiękoszczelnymi i redukującymi hałas dla ogółu społeczeństwa. 5. Inne typy: takie jak panele dźwiękochłonne z włókna drzewnego, metalowe panele dźwiękochłonne, tłumiki, pochłaniacze dźwięku z rur, urządzenia zapobiegające wibracjom itp.

Przemysł budowlany i wieżowce promują stosowanie lekkich ścian. W wielu wieżowcach często znajduje się wiele firm lub jednostek zajmujących jedno lub kilka pięter. To decyduje o tym, że układu przestrzeni nie można projektować według ustalonego schematu, a elastyczność lekkich ścian precyzyjnie odpowiada różnorodności obiektywnych potrzeb. Jednocześnie zastosowanie lekkich ścian może również zmniejszyć ciężar budynku. Jednakże słaba izolacyjność akustyczna lekkich ścian zawsze była główną przeszkodą w promowaniu ich stosowania. Ogólnie rzecz biorąc, średnia izolacyjność akustyczna ścian lekkich wynosi około 30 dB, co jest trudne do zastosowania jako ściany działowe. W przeszłości ściany działowe budynków mieszkalnych o konstrukcji ceglano-betonowej były przeważnie ścianami ceglanymi o grubości 240 mm, a ich średnia izolacyjność akustyczna wynosiła około 53 dB, a mieszkańcy byli ogólnie zadowoleni. Aby poprawić izolacyjność akustyczną lekkich ścian, można podjąć następujące środki: 1. Zbuduj konstrukcję warstwową. Oznacza to, że do ich natryskiwania i zagęszczania należy używać porowatych, elastycznych, roślinnych materiałów dźwiękochłonnych. Na przykład lekka konstrukcja ściany z dwuwarstwowymi płytami gipsowymi o grubości 12 mm, stalowymi stępkami i pustą przestrzenią o grubości 75 mm wypełnioną po obu stronach ultracienką izolacją z włókien poliestrowych, średnia izolacja akustyczna może osiągnąć 49 dB, a jej jednostkowa masa powierzchniowa stanowi tylko jedną dziesiątą masy ceglanej ściany o grubości 240 mm. 2. Gdy grubość międzywarstwy powietrza zostanie zmniejszona do więcej niż 5 mm, izolacyjność akustyczną można zwiększyć o 8-10 dB w większości pasm częstotliwości. Na przykład lekka konstrukcja ściany z płytami z betonu komórkowego o grubości 75 mm po obu stronach i przestrzenią powietrzną 75 mm, średni poziom dźwięku może osiągnąć 50 dB. Wypełnienie przekładki powietrznej nowymi materiałami dźwiękochłonnymi scenicznymi może zwiększyć izolację akustyczną o 2-8 dB. 3. Aby uniknąć efektu dopasowania lekkich ścian, jakość każdej warstwy materiałów może być inna, aby uniknąć pasującej doliny. 4. Szczelność połączeń płyt w ścianach lekkich ma istotny wpływ na izolację akustyczną. W przypadku płyt dwuwarstwowych łączenia należy układać naprzemiennie. W przypadku desek pojedynczych należy je otynkować lub spoinować. Dla każdej pojedynczej płyty to, czy zastosować fugę, czy nie, może różnić się o 12-17 dB. Przy ustawianiu podtynkowych puszek elektrycznych i gniazd elektrycznych po obu stronach ściany trójstronnej należy naprzemiennie umiejscowić ustawienia po obu stronach, a otaczające je szczeliny odpowiednio wypełnić.

Obecnie panele dźwiękochłonne znajdują zastosowanie w wielu miejscach, takich jak stacje telewizyjne, sale koncertowe, centra konferencyjne, stadiony, centra handlowe, hotele, teatry, biblioteki, szpitale i wiele innych obiektów. Wszechobecne panele dźwiękochłonne przynoszą nam wiele wygody w codziennym życiu. Jeśli chodzi o dekorację wnętrz, najczęściej stosuje się drewniane panele dźwiękochłonne. Są one starannie przetwarzane w oparciu o zasady akustyczne i składają się z dekoracyjnego materiału rdzenia i dźwiękochłonnego cienkiego filcu. Drewniane panele dźwiękochłonne dzielą się na dwa typy: panele dźwiękochłonne z drewna szczelinowego i panele dźwiękochłonne z drewna otworowego. Ogólnie rzecz biorąc, drewniane panele dźwiękochłonne stosowane w domach to głównie panele dźwiękochłonne z drewna otworowego. Osiągają pochłanianie dźwięku poprzez liczne maleńkie, wzajemnie połączone pory wewnątrz materiału, które pozwalają falom dźwiękowym wnikać głęboko w materiał i wchodzić w interakcję z materiałem, przekształcając energię dźwiękową w energię cieplną, uzyskując w ten sposób pochłanianie dźwięku rezonansowego przez cienką płytę. Dzięki temu cienka płyta energicznie wibruje i pochłania dużą ilość energii dźwiękowej. Jednocześnie wraz ze wzrostem częstotliwości współczynnik pochłaniania dźwięku stopniowo wzrasta, co oznacza, że ​​pochłanianie wysokich częstotliwości jest lepsze niż pochłanianie niskich częstotliwości. Ostatecznie spełnia wymagania dotyczące pochłaniania dźwięku. Ponadto może również poprawić jakość dźwięku i poprawić klarowność mowy. Dziennikarze dowiedzieli się z rynku materiałów budowlanych, że w zależności od potrzeb różnych konsumentów powierzchnie dekoracyjne paneli dźwiękochłonnych obejmują różne forniry z litego drewna, powierzchnie malowane, importowane powierzchnie lakierowane itp. Można je wybierać w oparciu o różne style domu. Jednocześnie, w zależności od aktualnej sytuacji właściciela, panele dźwiękochłonne można ozdobić w określonych miejscach, aby uzyskać zarówno efekt estetyczny, jak i praktyczny, a także odegrać rolę w zmniejszeniu hałasu w domu. Ponadto istnieją różne rodzaje paneli dźwiękochłonnych, takie jak panele dźwiękochłonne z tkaniny, panele dźwiękochłonne z wełny mineralnej, aluminiowe panele dźwiękochłonne perforowane o strukturze plastra miodu, metalowe panele dźwiękochłonne i panele dźwiękochłonne z włókien poliestrowych. Różne panele dźwiękochłonne nadają się do różnych scenariuszy zastosowań, a wymagania dotyczące efektu pochłaniania dźwięku są również oczywiście różne.

Struktura pochłaniania dźwięku przez materiał porowaty odnosi się do struktury pochłaniania dźwięku, która jest specjalnie uformowana przy użyciu sypkich surowców materiałów porowatych jako podstawowego materiału pochłaniającego dźwięk oraz poprzez konstrukcję konstrukcyjną. Pochłania dźwięk poprzez bezpośrednie oddziaływanie na właściwości pochłaniania dźwięku porowatych materiałów pochłaniających dźwięk. Takie struktury pochłaniające dźwięk w pełni stosują się i wykazują skuteczność pochłaniania dźwięku oraz wartość użytkową samych porowatych materiałów dźwiękochłonnych. Materiały porowate, takie jak włókniste porowate materiały dźwiękochłonne lub ziarniste porowate materiały dźwiękochłonne, mają swoje surowce w postaci luźnych włókien lub ziarnistych materiałów sypkich. Chociaż wszystkie mają doskonałe właściwości dźwiękochłonne, surowców tych nie można umieścić bezpośrednio w wymaganej przestrzeni dźwiękochłonnej bez żadnych modyfikacji. Zamiast tego należy zaprojektować specjalną konstrukcję dźwiękochłonną i umieścić w niej materiały porowate, aby zapobiec rozpraszaniu się materiałów sypkich. Chociaż obróbka ta może mieć pewien wpływ na pierwotną zdolność materiałów do pochłaniania dźwięku, zarówno praktyka, jak i teoria wskazują, że wpływ ten nie jest znaczący. Zasadniczo nie zmniejsza to właściwości dźwiękochłonnych samych materiałów, a właściwości dźwiękochłonne materiałów porowatych mogą być nadal w pełni wykorzystywane. Jest to dźwiękochłonna struktura materiałów porowatych opisana w tym rozdziale. Z biegiem lat w projektowaniu akustycznym uformowano stosunkowo dojrzałą, znormalizowaną i powszechnie stosowaną strukturę pochłaniającą dźwięk z materiału porowatego. Główne formy konstrukcyjne obejmują następujące. Jednak te formy konstrukcyjne nie są jedyne, gdyż wraz z rozwojem i innowacyjnością technologii akustycznej wciąż będą opracowywane nowe materiały i nowe konstrukcje pochłaniających dźwięków.

W ostatnich latach znacznie wzrosła liczba skarg mieszkańców miast i wsi dotyczących zanieczyszczenia hałasem w życiu społecznym, co stawia nowe wymagania w zakresie zdolności reagowania organów ścigania i personelu odpowiedzialnego za ochronę środowiska. Jak radzić sobie z zanieczyszczeniem hałasem życia społecznego? Przez zanieczyszczenie środowiska hałasem w rozumieniu art. 2 „Ustawy o zapobieganiu i kontroli środowiska hałasem” (zwanej dalej „Ustawą hałasową”) rozumie się zjawisko, w którym powstający hałas w środowisku przekracza krajowe normy emisji hałasu w środowisku i zakłóca normalne życie, pracę i naukę innych osób. Oznacza to, że istnieją dwa warunki wystąpienia zanieczyszczenia hałasem: jeden to obiektywna rzeczywistość nadmiernej emisji, a drugi to psychologiczny czynnik percepcji, który wpływa na normalne życie mieszkańców. W pierwszym przypadku polega to na ścisłym porównaniu norm emisji i wartości monitorowanych; natomiast w przypadku tego ostatniego, ze względu na charakter zanieczyszczenia hałasem i stan emocjonalny ofiar w tamtym czasie, trudno jest uchwycić miejsce zdarzenia, a jeszcze trudniej je zdefiniować. „Ustawa o kontroli hałasu” (utworzona w 1996 r.) stanowi, że do organów odpowiedzialnych za zarządzanie zapobieganiem i kontrolą zanieczyszczeń hałasem w życiu społecznym zalicza się wydział administracyjny ochrony środowiska, wydział administracyjny kultury, wydział administracyjny przemysłu i handlu, wydział bezpieczeństwa publicznego itp. Wśród nich do organów uprawnionych do nakładania kar administracyjnych zalicza się wydział bezpieczeństwa publicznego i wydział administracyjny ochrony środowiska. Nie zwrócono jednak uwagi na indywidualne potrzeby ludzi. Moim zdaniem, dopóki w życiu społecznym występują zjawiska zanieczyszczenia hałasem, które przeszkadzają mieszkańcom, zgodnie z art. 7 „Ustawy o ochronie przed hałasem”, każda jednostka lub osoba ma prawo zgłosić i oskarżyć jednostki lub osoby, które powodują zanieczyszczenie środowiska hałasem. W zakresie odpowiedzialności cywilnej, zgodnie z art. 61 „Ustawy o kontroli hałasu”, strony mają prawo zwrócić się do organów administracji ochrony środowiska lub innych organów lub instytucji odpowiedzialnych za zapobieganie i kontrolę hałasu w środowisku o mediację oraz rozstrzygnięcie sporów dotyczących odpowiedzialności odszkodowawczej i wysokości odszkodowania. W zakresie odpowiedzialności administracyjnej odpowiednie działy funkcjonalne powinny wyjaśniać sytuację, rozstrzygać spory i załatwiać je właściwie, zgodnie z prawem. Najpierw na podstawie źródła hałasu określ podmiot regulacyjny, obowiązujące przepisy i kary. W przypadku hałasu życia społecznego pochodzącego ze stałych miejsc, obiektów lub urządzeń organ administracji ochrony środowiska, zgodnie z przepisami art. 59 ustawy „Ustawa o przeciwdziałaniu hałasowi”, zarządza usunięcie hałasu i może nałożyć karę pieniężną. W odniesieniu do hałasu pochodzącego z innych źródeł w życiu społecznym organy bezpieczeństwa publicznego zastosują „Ustawę o hałasie” w zależności od konkretnych okoliczności. W szczególności: hałas pochodzący od klaksonów samochodowych, nagłośnień i remontów (w okresie zakończenia i użytkowania) podlega przepisom art. 58 „Prawo hałasowe”, który stanowi: (1) Używanie sprzętu audio o wysokich tonach na obszarach o dużej koncentracji budynków wrażliwych na hałas na obszarach miejskich; (2) Organizowanie rozrywek lub zgromadzeń na ulicach, placach, parkach itp. miast z naruszeniem przepisów lokalnych organów bezpieczeństwa publicznego, używanie sprzętu audio do generowania nadmiernego poziomu głośności zakłócającego otaczające środowisko życia; (3) Niepodjęcie działań przewidzianych w art. 46 i art. 47 „Ustawy o hałasie” mających na celu emisję silnego hałasu w środowisku, który poważnie zakłóca życie okolicznych mieszkańców; organy bezpieczeństwa publicznego udzielają upomnienia i mogą nałożyć karę pieniężną. W przypadku okazjonalnego intensywnego hałasu art. 54 „Ustawy o hałasie” stanowi, że naruszając art. 19 „Ustawy o hałasie”, czyli prowadząc bez zgody lokalnych organów bezpieczeństwa publicznego działalność powodującą okresowo silny hałas, organy bezpieczeństwa publicznego, w zależności od okoliczności, udzielają upomnienia lub nakładają karę pieniężną. Ponadto art. 60 ustawy „Ustawa o hałasie” stanowi, że w działalności komercyjnej używanie sprzętu audio o wysokim tonie lub stosowanie w celu przyciągnięcia klientów innych metod emitujących wysoki poziom hałasu, powodujących zanieczyszczenie środowiska hałasem, również podlega karze skorygowania przez organy bezpieczeństwa publicznego i może zostać ukarane karą grzywny (akapit drugi tego artykułu ustala się na podstawie okoliczności obowiązujących w każdym województwie). Po drugie, organy ochrony środowiska odpowiadają za jednolity nadzór i zarządzanie. Rodzajów hałasu życia społecznego jest wiele i trudno w przepisach ustawowych i wykonawczych wyliczyć wszystkie regulacje prawne. Jednakże art. 6 „Ustawy o hałasie” stanowi, że wydział administracyjny ochrony środowiska samorządu ludowego na szczeblu powiatu lub wyższym wdraża jednolity nadzór i zarządzanie zapobieganiem i kontrolą zanieczyszczeń hałasem w środowisku w swoim okręgu administracyjnym. Obowiązki odpowiednich działów funkcjonalnych są podzielone i skupiają się na własnych celach, współpracując ze sobą, bezpośrednio rozpatrując lub kierując reklamacjami. Wśród nich wydział ochrony środowiska jest jednolitym nadzorcą, ale bynajmniej nie jest odpowiedzialny za wszystko i za wszystkich, ani nie obejmuje wszystkich aspektów. Departament ochrony środowiska ma obowiązek wyjaśnić mieszkańcom odpowiednie przepisy dotyczące hałasu w życiu społecznym, poinstruować ich, jak zgłaszać naruszenia i rozstrzygać spory; w przypadku skarg zgodnych z prawem, ale nie wchodzących w zakres właściwości tego wydziału, powinien poinformować wnioskodawcę o konieczności złożenia skargi do odpowiedniego organu administracyjnego.

Materiały izolujące dźwięk wykorzystują swoją impedancję do odbijania fal dźwiękowych, co powoduje bardzo niewielką transmisję dźwięku w obszarze pokrytym materiałem izolacyjnym. Z drugiej strony materiały pochłaniające dźwięk osiągają nieskończone pole dźwiękowe poprzez swoje struktury pochłaniające i media, redukując w ten sposób odbite fale dźwiękowe. Zastosowanie tych dwóch rodzajów materiałów wiąże się z różnymi wymaganiami. Samo zastąpienie jednego drugim może nie odpowiadać Twoim specyfikacjom technicznym, a nawet może mieć odwrotny skutek. Bardziej praktyczny przykład wymagałby zastosowania do analizy teorii modelowania pola dźwiękowego i zastosowania do rozwiązania pewnych powiązanych równań. Weź to, co wymieniłeś jako przykład. Jeśli w sali koncertowej zastosowano materiały dźwiękochłonne, pierwotnie sala została zaprojektowana tak, aby zrównoważyć odbite pole dźwiękowe i nieskończone pole dalekie. Aby wyeliminować niepotrzebne odbicia i uzyskać celowe pole pogłosowe, zastosowano odpowiednie materiały dźwiękochłonne. Jeśli jednak materiały dźwiękochłonne zostaną zastąpione materiałami dźwiękochłonnymi, dźwięk, który miał zostać osłabiony, zostaje odbity, powodując zmianę pola pogłosowego. Może to spowodować, że słuchana muzyka będzie głośnym, brzęczącym dźwiękiem, który będzie się stale powtarzał. Ogólnie rzecz biorąc, w sali koncertowej materiały dźwiękochłonne dobierane są na podstawie struktury architektonicznej, głównej funkcji i pożądanego efektu sali i mają za zadanie pochłaniać i osłabiać dźwięki o różnych częstotliwościach. To są główne cele akustyki architektonicznej. Sytuacja w zakresie stosowania materiałów dźwiękochłonnych wzdłuż linii kolejowej przedstawia się następująco. Na początek wyjaśnię, że materiały dźwiękochłonne nie oznaczają całkowitego wyeliminowania dźwięku; zamiast tego zużywają energię fal dźwiękowych o określonych częstotliwościach. Jednakże fale dźwiękowe o innych, niepochłaniających częstotliwościach mogą nadal przechodzić przez materiał. Hałas kolejowy charakteryzuje się szerokim zakresem częstotliwości i dużą ilością energii pochodzącej ze źródła. W przypadku zastosowania jedynie ogólnych materiałów dźwiękochłonnych efekt byłby znikomy. Za ustawionymi materiałami dźwiękochłonnymi (zwykle w obszarach mieszkalnych) nadal panuje duży hałas. Materiały dźwiękochłonne są na ogół materiałami odblaskowymi; mogą prawie całkowicie odbić padające fale dźwiękowe. Oczywiście, jeśli chodzi o specjalną konstrukcję, redukcję hałasu od strony linii kolejowej można osiągnąć również poprzez zastosowanie materiałów dźwiękochłonnych. Ludzki słuch jest wrażliwy na hałas w pewnych zakresach częstotliwości. Wykorzystując to można tak ustawić pochłanianie fal dźwiękowych w tych zakresach częstotliwości, aby uzyskać efekt eliminacji hałasu. Najczęściej stosowanymi metodami są prawdopodobnie czysta refleksja i kombinacja obu. Nie zajmuję się redukcją hałasu na kolei, więc nie wiem dokładnie, czego używają, ale podstawowe zasady pochłaniania dźwięku i obróbki odbić są w zasadzie takie. Pozostała część dotyczy sposobu, w jaki konstrukcja materiału eliminuje energię fal dźwiękowych.

Porównanie poliestrowych paneli dźwiękochłonnych i drewnianych paneli dźwiękochłonnych: Poliestrowa płyta dźwiękochłonna waży zaledwie 5 kilogramów na metr kwadratowy. Ma większą wagę niż drewniana płyta dźwiękochłonna. Dzięki temu budynek jest lżejszy, a proces budowy prostszy. Wydajność pochłaniania dźwięku: poliestrowa płyta dźwiękochłonna ma współczynnik pochłaniania wysokich częstotliwości wynoszący 0,99, podczas gdy drewniana płyta dźwiękochłonna ma współczynnik pochłaniania wysokich częstotliwości wynoszący 0,90. Odporność ogniowa: Poliestrowe panele dźwiękochłonne dzielą się na krajowe panele ognioodporne B1 i panele całkowicie ognioodporne. Drewniane panele dźwiękochłonne mają jedynie krajową normę odporności ogniowej B1. Porównanie cen: Cena całkowicie ognioodpornej poliestrowej płyty dźwiękochłonnej wynosi 93 juanów za metr kwadratowy. Natomiast cena ognioodpornej drewnianej płyty dźwiękochłonnej spełniającej wymagania normy krajowej B1 wynosi ponad 120 juanów. Porównanie środowiskowe: Poliestrowe panele dźwiękochłonne powstają poprzez prasowanie włókien poliestrowych, które są bezpośrednio dostępne dla ludzkiego ciała. Niezależnie od tego, czy chodzi o bezpośredni kontakt z człowiekiem, czy ilość uwalnianego formaldehydu, są one znacznie bardziej przyjazne dla środowiska niż tradycyjne drewniane panele dźwiękochłonne. Porównanie konstrukcji: Ze względu na lekkość poliestrowej płyty dźwiękochłonnej proces budowy jest szczególnie wygodny. Po wypoziomowaniu ściany wystarczy nałożyć klej termotopliwy i przykleić go bezpośrednio do ściany. Ze względu na zaletę poliestrowej płyty dźwiękochłonnej wynoszącej 5 kilogramów na metr kwadratowy, klej może wytrzymać mniejszy nacisk. Jest bardzo preferowany przez różne firmy dekoracyjne. Porównanie wyglądu: Poliestrowa płyta dźwiękochłonna, ze względu na różnorodną kolorystykę, może być stosowana w połączeniu z różnymi kolorami, co daje doskonałe walory estetyczne. Natomiast monotonna barwa drewnianej płyty dźwiękochłonnej sprawia, że ​​jej walory dekoracyjne są wyjątkowo kiepskie. Porównanie wrażeń dotykowych: Poliestrowa płyta dźwiękochłonna ma poziom twardości pomiędzy miękkimi panelami a drewnianymi płytami perforowanymi. Jest umiarkowanie miękki i twardy, dzięki czemu pokój jest bardziej przytulny i okazały. Powyżej przedstawiono porównanie poliestrowych paneli dźwiękochłonnych z drewnianymi panelami dźwiękochłonnymi. Mamy nadzieję, że wszyscy kupujący będą mogli dokonać własnej oceny. Dziękuję

Przedstawiciel Narodowego Kongresu Ludowego i profesor Szkoły Zasobów i Nauk o Środowisku na East China Normal University w Chen Zhenlou uważa, że ​​materiały kompozytowe plastik-drewno są materiałami przyjaznymi dla środowiska, zaprojektowanymi specjalnie do „trawienia” odpadowego drewna i plastiku. Chociaż Chiny są obecnie głównym producentem wyrobów z tworzyw sztucznych i drewna, istnieją problemy, takie jak zacofana technologia, rozproszone moce produkcyjne i opóźnione normy krajowe, którymi należy pilnie się zająć. Chen Zhenlou powiedział, że w Chinach co roku poddaje się recyklingowi ponad 2,5 miliona ton odpadów plastikowych, a miasta generują każdego roku ponad 8 milionów ton odpadów drzewnych z budowy i dekoracji. Pozyskiwanie i obróbka drewna powodują powstanie ponad 100 milionów ton gałęzi, fragmentów i innych odpadów. Obszary wiejskie wytwarzają każdego roku około 200 milionów ton słomy i 35 milionów ton łusek ryżowych. Wszystkie te „odpady” są doskonałymi surowcami do produkcji tworzyw sztucznych i drewna. Jednocześnie na każdą tonę wyprodukowanych materiałów kompozytowych z tworzywa sztucznego i drewna odpowiada to zaoszczędzeniu wycinki 1,5 30-letnich drzew, zmniejszeniu zanieczyszczeń spowodowanych 60 000 wyrzuconych plastikowych toreb i wyeliminowaniu potencjalnych zagrożeń związanych z 114 akrami pozostałości folii z tworzyw sztucznych na polach uprawnych. Jednakże nadal istnieje wiele problemów w rozwoju przemysłu tworzywowo-drewnianego w Chinach. Najważniejszym problemem jest brak badań i rozwoju technologii produktów, słabe i rozproszone przedsiębiorstwa produkcyjne, opóźnione standardy krajowe, pojedyncze typy produktów, wysokie koszty produkcji, niska wartość dodana i niska akceptacja rynku. Chen Zhenlou zasugerował, że państwo powinno postrzegać przemysł tworzyw sztucznych i drewna jako kluczową branżę wspierającą środowisko oraz zapewnić preferencje polityczne i korzyści w takich obszarach jak inwestycje w badania i rozwój, zgody administracyjne, finansowanie pożyczek, podatki od sprzedaży i produkcji, promocja i zastosowanie produktów, zamówienia rządowe itp. Jednocześnie konieczne jest wzmocnienie badań i rozwoju produktów z tworzyw sztucznych i drewna, wspieranie przedsiębiorstw w niezależnych innowacjach oraz kultywowanie i wspieranie kluczowych przedsiębiorstw. Należy sformułować ujednoliconą normę krajową dla przemysłu tworzyw sztucznych i drewna, aby promować rozwój przemysłu tworzyw sztucznych i drewna w kierunku uogólnienia surowców, specjalizacji sprzętu i produktów wysokiej klasy.

Długość fali Odległość, jaką fala dźwiękowa przebywa w jednym cyklu wibracji, można obliczyć, dzieląc prędkość fali dźwiękowej przez jej częstotliwość. Daje to długość fali fali dźwiękowej. Zakres długości fali wynosi od 17 metrów do 1,7 centymetra. W akustyce wnętrz obliczenie długości fali ma ogromne znaczenie dla analizy pola akustycznego. Należy w pełni podkreślić rolę długości fali. Na przykład tylko wtedy, gdy przeszkoda ma rozmiar większy niż jedna długość fali dźwiękowej, fala dźwiękowa będzie odbijać się normalnie. W przeciwnym razie zjawiska takie jak dyfrakcja i rozpraszanie nasilą się, obszar cienia zmniejszy się, a charakterystyka akustyczna będzie zupełnie inna. Innym przykładem jest to, że pole dźwiękowe większe niż dwukrotność długości fali nazywane jest polem dalekim, a pole dźwiękowe mniejsze niż dwukrotność długości fali nazywane jest polem bliskim. Prawa dystrybucji i propagacji pola dźwiękowego w polu dalekim i bliskim są bardzo różne. Co więcej, w pomieszczeniach o mniejszych rozmiarach (w porównaniu z długością fali) dźwięki o niskiej częstotliwości nie mogą być dobrze odtwarzane ze względu na ich większą długość fali. Dlatego w gospodarstwach domowych, jeśli objętość pomieszczenia odsłuchowego nie jest wystarczająco duża, efekt niskich częstotliwości jest trudny do osiągnięcia w stanie idealnym. Wielu inżynierów dźwięku na żywo nie wzięło pod uwagę związku między dźwiękiem a długością fali. W rzeczywistości jest to bardzo ważne: dźwięk i długość fali są bezpośrednio powiązane z prędkością dźwięku. Pod ciśnieniem powietrza na wysokości i w temperaturze 21 stopni Celsjusza prędkość dźwięku wynosi 344 m/s, natomiast prędkość dźwięku, z którą spotkałem się wśród krajowych realizatorów dźwięku, wynosi 340 m/s. Jest to prędkość dźwięku w temperaturze 15 stopni Celsjusza, ale większość ludzi pamięta przede wszystkim, że prędkość dźwięku zmienia się wraz z temperaturą i ciśnieniem powietrza. Im niższa temperatura, tym większa gęstość cząsteczek w powietrzu, więc prędkość dźwięku będzie spadać. A jeśli dźwięk na żywo jest wykonywany na dużej wysokości, gdzie ciśnienie powietrza jest obniżone, cząsteczki w powietrzu stają się bardziej rozproszone, a prędkość dźwięku wzrasta. Zależność między dźwiękiem a długością fali i dźwiękiem jest następująca: długość fali = prędkość dźwięku/częstotliwość; λ = v / f. Jeśli założymy, że prędkość dźwięku wynosi 344 m/s, długość fali dźwięku 100 Hz wynosi 3,44 m, długość fali 1000 Hz (tj. 1 kHz) wynosi 34,4 cm, a długość fali dźwięku 20 kHz wynosi 1,7 cm. Zakres dynamiczny Różnica między maksymalnym i minimalnym poziomem ciśnienia akustycznego sprzętu audio. Maksymalny poziom ciśnienia akustycznego urządzenia jest ograniczony przez takie czynniki, jak zniekształcenie sygnału, przegrzanie lub uszkodzenie, dlatego jest to maksymalny dźwięk pozbawiony zniekształceń, jaki system może wytworzyć. Dolna granica poziomu ciśnienia akustycznego zależy od warunków tła, takich jak hałas otoczenia, hałas termiczny i szum elektryczny, dlatego jest to najmniejszy dźwięk, jaki można usłyszeć. Im większy zakres dynamiki, tym mniej zniekształceń spowodowanych przeciążeniem wystąpi w przypadku silnych sygnałów dźwiękowych, dzięki czemu mocne dźwięki będą miały wystarczający wpływ i będą bardziej realistyczne podczas wyrażania dźwięków z dużymi i intensywnymi zmianami, takimi jak grzmoty i błyskawice. Jednocześnie słabe dźwięki sygnału nie zostaną zagłuszone różnymi szumami, a delikatne szczegóły zostaną wyrażone bardziej żywo. Ogólnie rzecz biorąc, zakres dynamiki systemu audio o wysokiej wierności powinien być większy niż 90 decybeli. Jeśli jest za mały, reprodukcja efektu siły muzycznej jest słaba, a atrakcyjność jest niewystarczająca. W procesie regulacji profesjonalnych systemów audio inżynierowie dźwięku powinni zwrócić uwagę na dwie następujące kwestie podczas regulacji dźwięku: Po pierwsze, wzmocnienie wejściowe miksera nie powinno być ustawione zbyt nisko, w przeciwnym razie słabe dźwięki zostaną zagłuszone przez hałas sprzętu mikserskiego. Po drugie, próg i stopień kompresji ogranicznika należy regulować z dużą ostrożnością. Zbyt mały próg i zbyt duży stopień kompresji spowodują silną kompresję dynamiczną dźwięku, dlatego należy maksymalnie ograniczyć utratę dynamiczną dźwięku, zapewniając jednocześnie efekt. Ponadto istnieje również zakres dynamiki w obwodach wzmacniających i źródłach dźwięku. W tym momencie można określić różnicę pomiędzy najmniejszym rozpoznawalnym sygnałem a maksymalnym sygnałem pozbawionym zniekształceń. Inwersja Sytuacja, w której dwa identyczne sygnały dźwiękowe mają różnicę fazową wynoszącą 180 stopni. Kiedy inicjowany jest ten sam dźwięk, kierunki drgań głośnika lub mikrofonu między nimi są przeciwne, co również należy do inwersji. W systemie audio występują cztery typy odwrócenia fazy: odwrócenie fazy lewego i prawego kanału, odwrócenie fazy rzeczywistej (tj. faza między sygnałem wejściowym a sygnałem wyjściowym), odwrócenie fazy mikrofonu i odwrócenie fazy niektórych głośników w układzie wielu głośników. Odwrócenie fazy może powodować zjawiska takie jak zwarcie dźwięku (gdzie dźwięki znoszą się nawzajem i zmniejsza się głośność), utrata umiejscowienia dźwięku i zmętnienie basu, które może spowodować uszkodzenie reprodukcji dźwięku. Decybel Jednostka miary wzmocnienia mocy elektrycznej i natężenia dźwięku, nazwana na cześć jednej dziesiątej jednostki bel. Przy każdym podwojeniu mocy zysk wynosi 3 decybele, a przy każdym 10-krotnym wzroście mocy zysk wynosi 10 decybeli. Efekt Hassa Efekt systemu dwuźródłowego. Kiedy czas opóźnienia jednego z dwóch źródeł dźwięku mieści się w zakresie od 5 do 35 milisekund, słuchacz postrzega dźwięk jako pochodzący z pierwszego źródła, podczas gdy drugie źródło wydaje się nie istnieć. Jeśli opóźnienie wynosi od 5 do 50 milisekund, dźwięk stopniowo przesuwa się w stronę pierwszego mówcy; jeśli opóźnienie wynosi od 30 do 50 milisekund, można wyczuć istnienie opóźnionego źródła dźwięku. Głośnik Haier, nazwany na cześć doktora Haiera ze Stanów Zjednoczonych, to głośnik ze składaną membraną. Został wprowadzony na rynek w 1973 roku i ma specjalną konstrukcję głośnika elektrycznego, używanego głównie do wysokich częstotliwości. Efekt Laury Pseudo (fałszywy) efekt stereo. Opóźniając sygnał i nakładając go w odwrotnej kolejności na bezpośredni sygnał dźwiękowy, natychmiast powstaje wyraźne wrażenie przestrzenne, a dźwięk wydaje się dochodzić ze wszystkich stron. Słuchacz ma poczucie bycia w zespole. Zniekształcenia intermodulacyjne Rodzaj zniekształcenia sygnału, w którym pojedynczy sygnał audio o amplitudach w określonym stosunku (zwykle 4:1) jest mieszany i za pośrednictwem sprzętu odtwarzającego generuje nowe składowe częstotliwości. Jest to zniekształcenie nieliniowe, a nowe składowe częstotliwości obejmują harmoniczne dwóch pojedynczych sygnałów audio oraz różne kombinacje podtekstów i podtonów.