Τα τελευταία χρόνια, οι καταγγελίες από κατοίκους αστικών και αγροτικών περιοχών σχετικά με την ηχορύπανση στην κοινωνική ζωή έχουν αυξηθεί σημαντικά, θέτοντας νέες απαιτήσεις για τις δυνατότητες ανταπόκρισης των περιβαλλοντικών υπηρεσιών επιβολής του νόμου και του προσωπικού. Πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε την ηχορύπανση της κοινωνικής ζωής;
Η περιβαλλοντική ηχορύπανση, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του «Νόμου για την Πρόληψη και Έλεγχο της Περιβαλλοντικής Ηχορύπανσης» (εφεξής «Νόμος για τον Θόρυβο») αναφέρεται στο φαινόμενο όπου ο παραγόμενος περιβαλλοντικός θόρυβος υπερβαίνει τα εθνικά πρότυπα για την εκπομπή περιβαλλοντικού θορύβου και παρεμποδίζει την κανονική ζωή, εργασία και μελέτη άλλων.
Δηλαδή, υπάρχουν δύο προϋποθέσεις για την ηχορύπανση: η μία είναι η αντικειμενική πραγματικότητα των υπερβολικών εκπομπών και η άλλη ο παράγοντας ψυχολογικής αντίληψης που επηρεάζει την κανονική ζωή των κατοίκων. Για το πρώτο, έγκειται στην αυστηρή σύγκριση των προτύπων εκπομπών και των τιμών παρακολούθησης. ενώ για το τελευταίο, λόγω των χαρακτηριστικών της ηχορύπανσης και της συναισθηματικής κατάστασης των θυμάτων εκείνη την περίοδο, είναι δύσκολο να αποτυπωθεί η σκηνή και ακόμη πιο δύσκολο να προσδιοριστεί.
Ο «Νόμος Ελέγχου Θορύβου» (που θεσπίστηκε το 1996) ορίζει ότι οι υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για τη διαχείριση της πρόληψης και του ελέγχου της ηχορύπανσης στην κοινωνική ζωή περιλαμβάνουν το διοικητικό τμήμα προστασίας περιβάλλοντος, το πολιτιστικό διοικητικό τμήμα, το βιομηχανικό και εμπορικό διοικητικό τμήμα και το τμήμα δημόσιας ασφάλειας κ.λπ. Ωστόσο, δεν έχει δοθεί προσοχή στις ατομικές ανάγκες των ανθρώπων.
Κατά τη γνώμη μου, εφόσον υπάρχουν φαινόμενα ηχορύπανσης στην κοινωνική ζωή που ενοχλούν τους κατοίκους, σύμφωνα με το άρθρο 7 του «Νόμου για τον έλεγχο του θορύβου», κάθε μονάδα ή άτομο έχει δικαίωμα να αναφέρει και να κατηγορήσει τις μονάδες ή τα άτομα που προκαλούν ηχορύπανση του περιβάλλοντος. Όσον αφορά την αστική ευθύνη, σύμφωνα με το άρθρο 61 του «Νόμου για τον έλεγχο του θορύβου», τα μέρη έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από τη διοικητική υπηρεσία περιβαλλοντικής προστασίας ή άλλες υπηρεσίες ή φορείς που είναι αρμόδιοι για τη διαμεσολάβηση πρόληψης και ελέγχου περιβαλλοντικής ηχορύπανσης και να χειρίζονται διαφορές σχετικά με την ευθύνη αποζημίωσης και το ποσό της αποζημίωσης. Για τη διοικητική ευθύνη, οι αρμόδιες λειτουργικές υπηρεσίες θα πρέπει να διευκρινίζουν την κατάσταση, να επιλύουν διαφορές και να τις χειρίζονται σωστά σύμφωνα με τη νομοθεσία.
Πρώτον, με βάση την πηγή του θορύβου, καθορίστε τη ρυθμιστική οντότητα, τις ισχύουσες διατάξεις και τις κυρώσεις.
Για τον θόρυβο της κοινωνικής ζωής που προέρχεται από σταθερούς χώρους, εγκαταστάσεις ή εξοπλισμό, η διοικητική υπηρεσία προστασίας περιβάλλοντος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 59 του «Νόμου για τον έλεγχο του θορύβου», διατάσσει διόρθωση και μπορεί να επιβάλει πρόστιμο.
Όσον αφορά τον θόρυβο της κοινωνικής ζωής από άλλες πηγές, οι αρχές δημόσιας ασφάλειας θα εφαρμόσουν τον «Νόμο για τον θόρυβο» με βάση τις συγκεκριμένες συνθήκες. Συγκεκριμένα: ο θόρυβος που προέρχεται από κόρνες αυτοκινήτων, ηχητικά συστήματα και ανακαινίσεις (κατά την περίοδο ολοκλήρωσης και χρήσης) υπόκεινται στο άρθρο 58 του «Νόμου περί θορύβου», το οποίο ορίζει: (1) Χρήση εξοπλισμού ήχου υψηλής έντασης σε περιοχές με συγκεντρωμένα κτίρια ευαίσθητα στον θόρυβο σε αστικές περιοχές. (2) Διοργάνωση ψυχαγωγίας ή συγκεντρώσεων σε αστικούς δρόμους, πλατείες, πάρκα κ.λπ. κατά παράβαση των κανονισμών των τοπικών αρχών δημόσιας ασφάλειας, με χρήση ηχητικού εξοπλισμού για την παραγωγή υπερβολικού όγκου που παρεμβαίνει στο περιβάλλον διαβίωσης. (3) Μη λήψη μέτρων όπως ορίζονται στο άρθρο 46 και στο άρθρο 47 του «Νόμου περί θορύβου» για την εκπομπή σοβαρού περιβαλλοντικού θορύβου που διαταράσσει σοβαρά τη ζωή των γύρω κατοίκων. οι αρχές δημόσιας ασφάλειας προειδοποιούν και μπορούν να επιβάλλουν πρόστιμο. Για περιστασιακό έντονο θόρυβο, το άρθρο 54 του «Νόμου για τον θόρυβο» ορίζει ότι κατά παράβαση του άρθρου 19 του «Νόμου περί θορύβου», δηλαδή διεξαγωγή δραστηριοτήτων που παράγουν περιστασιακά ισχυρό θόρυβο χωρίς την έγκριση των τοπικών αρχών δημόσιας ασφάλειας, οι αρχές δημόσιας ασφάλειας, ανάλογα με τις περιστάσεις, προειδοποιούν ή επιβάλλουν πρόστιμο. Επιπλέον, το άρθρο 60 του «Νόμου για τον Θόρυβο» ορίζει ότι σε εμπορικές δραστηριότητες, η χρήση εξοπλισμού ήχου υψηλής έντασης ή η υιοθέτηση άλλων μεθόδων που εκπέμπουν υψηλό θόρυβο για την προσέλκυση πελατών, προκαλώντας περιβαλλοντική ηχορύπανση, επιβάλλεται επίσης διόρθωση από τις αρχές δημόσιας ασφάλειας και μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο.
Δεύτερον, οι αρχές προστασίας του περιβάλλοντος είναι υπεύθυνες για την ενιαία εποπτεία και διαχείριση. Υπάρχουν πολλοί τύποι θορύβου της κοινωνικής ζωής και είναι δύσκολο για τους νόμους και τους κανονισμούς να απαριθμήσουν όλες τις κανονιστικές διατάξεις. Ωστόσο, το άρθρο 6 του «Νόμου για τον θόρυβο» ορίζει ότι η διοικητική υπηρεσία περιβαλλοντικής προστασίας της τοπικής αυτοδιοίκησης σε ή πάνω από το επίπεδο της κομητείας θα εφαρμόζει ενιαία εποπτεία και διαχείριση της πρόληψης και ελέγχου της περιβαλλοντικής ηχορύπανσης στη διοικητική της περιφέρεια. Οι αρμοδιότητες των αρμόδιων λειτουργικών τμημάτων είναι και κατανεμημένες και έχουν τις δικές τους εστίες, συνεργαζόμενες μεταξύ τους, είτε απευθείας χειρίζονται είτε καθοδηγούν καταγγελίες. Μεταξύ αυτών, το τμήμα προστασίας περιβάλλοντος είναι ο ενιαίος επόπτης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αρμόδιος για όλα ή υπεύθυνος για όλα, ούτε καλύπτει όλες τις πτυχές.
Το τμήμα προστασίας περιβάλλοντος έχει την ευθύνη να εξηγεί στους κατοίκους τους σχετικούς κανονισμούς για τον θόρυβο της κοινωνικής ζωής, να τους καθοδηγεί να αναφέρουν παραβιάσεις και να επιλύουν διαφορές. για καταγγελίες που συνάδουν με τη νομοθεσία αλλά δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία αυτού του τμήματος, θα πρέπει να ενημερώσει τον αιτούντα να υποβάλει την καταγγελία στην αρμόδια διοικητική υπηρεσία.